U człowieka rzadko stwierdza się niedobór kobaltu, natomiast niedostateczne zaopatrzenie ich w witaminę B 12 powoduje niedokrwistość oraz zmiany w organch miąższowych niektórych komórek nerkowych.

Ogólna zawartość kobaltu w ustroju wynosi 18,7 umol (1,1 mg), stężenie w surowicy wynosi 2ą1 nmol/l. Dzienne zapotrzebowanie wynosi poniżej 10 ug (poniżej 0,2 umol).Kobalt w organizmie występuje głównie pod postacią witaminy B12, będącej kofaktorem dwu ważnych enzymów: izomerazy metylomalonylo-CoA i reduktazy rybonukleotydowej. Witamina B12 uczestniczy też w tworzeniu koenzymów przenoszących fragmenty jednowęglowe i wbudowaniu ich w nowosyntetyzowane związki purynowe i pirymidynowe. Tak więc funkcja witaminy B12 a pośrednio kobaltu jest ściśle związana z syntezą kwasów nukleinowych.

Niedobór kobaltu i wit. B12 przejawia się głównie w komórkach szybko dzielących się (komórki układu krwionośnego, nabłonkowe przewodu pokarmowego). Jony kobaltu stymulują ponadto biosyntezę erytrocytów - glikoproteiny regulującej u człowieka tworzenie krwinek czerwonych. Małe stężenie kobaltu w surowicy stwierdza się u w niedokrwistości złośliwej.

W dawkach leczniczych (500 umol/dobę) może pierwiastek ten spowodować powikłania, do których należy niewydolność krążenia i zaburzenia czynności gruczołu tarczowego. Opisano także uszkodzenia mięśnia sercowego u osób pijących w nadmiarze pewne gatunki piwa, w którym obficie występował kobalt. Kobalt w pokarmach jest zawarty głównie w mięsie i nabiale, a także jest wbudowany w witaminę B12 syntetyzowaną przez symbiotyczną florę jelitową

Dawkowanie: Nieustalone. Przeciętne dzienne zalecane spożycie to 5-8 ug Nadmierne spożycie może mieć skutki uboczne Dawka z pożywieniem 40-50 ug/dzień., zapotrzebowanie określane jest dla witaminy B12( 0, 3 - 3 ug/dzień, która nie jest produkowana w organizmie. 15 mg/dzień.